Türkiye, stratejik konumu ve 4875 sayılı Kanun ile sağlanan 'milli muamele' ilkesi sayesinde yabancı yatırımcılar için güvenli bir liman niteliğindedir. Şirket kuruluşundan vergi muafiyetlerine, stratejik sektör teşviklerinden çalışma izinlerine kadar tüm süreçlerin profesyonel bir bakış açısıyla incelendiği bu rehber, Türkiye pazarında yer almak isteyen uluslararası girişimciler için yol haritası sunmaktadır.

Yabancı Yatırımların Hukuki Altyapısı ve Temel Haklar

Türkiye, küresel ekonomiyle entegrasyon sürecinde yabancı sermayeyi teşvik etmek ve yatırım ortamını daha öngörülebilir kılmak amacıyla kapsamlı hukuki reformlar gerçekleştirmiştir. Bu reformların en güçlü sütununu, 17 Haziran 2003 tarihinde yürürlüğe giren 4875 Sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu oluşturmaktadır. Bu kanun, Türkiye’nin yabancı yatırımcıya bakış açısını "izin ve onay" sisteminden "bilgilendirme ve özgürlük" sistemine taşıyan devrim niteliğinde bir düzenlemedir.

Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu İlkeleri

Türkiye’deki yabancı yatırım rejiminin temelini oluşturan 4875 Sayılı Kanun, daha önce yürürlükte olan ve bürokratik engelleriyle bilinen 6224 Sayılı Yabancı Sermayeyi Teşvik Kanunu’nu yürürlükten kaldırmıştır. Eski sistemdeki kısıtlayıcı yaklaşımlar terk edilerek, uluslararası standartlara tam uyum sağlanmıştır. Kanunun temel felsefesi; doğrudan yabancı yatırımların özendirilmesi, yatırımcı haklarının korunması ve yatırım tanımlarında uluslararası normların esas alınması üzerine kuruludur.

Bu hukuki altyapının en kritik unsuru, 4875 Sayılı Kanun m.3 ile güvence altına alınan "Milli Muamele" ilkesidir. Bu ilke uyarınca, yabancı yatırımcılar Türkiye’de yerli yatırımcılarla tamamen eşit haklara sahiptir. Yatırım yapma serbestisi kapsamında, yabancı yatırımcıların önceden izin alma zorunluluğu kaldırılmış; bunun yerine bildirim esası getirilmiştir. Bu durum, Türkiye’nin liberal bir yatırım iklimine sahip olduğunun en somut göstergesidir.

Kanunun getirdiği temel ilkeler şunlardır:

• Yatırım Serbestisi: Uluslararası anlaşmalar ve özel kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yabancı yatırımcılar tarafından Türkiye’de yatırım yapılması serbesttir.
• Milli Muamele: Yabancı yatırımcılar, yerli yatırımcıların tabi olduğu mevzuata tabidir ve aynı haklardan yararlanırlar.
• Bürokrasinin Azaltılması: Şirket kuruluşu ve faaliyetleri sırasında karşılaşılan idari süreçler, Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde yerli şirketlerle aynı düzeye getirilmiştir.

Yatırımcı Tanımı ve Güvenceler

Hukuki güvenliğin sağlanabilmesi için "kimin" yatırımcı olduğu ve "neyin" yatırım sayıldığı net bir şekilde tanımlanmalıdır. 4875 Sayılı Kanun m.2, bu tanımları uluslararası standartlara uygun şekilde yapmaktadır. Kanuna göre yabancı yatırımcı; Türkiye’de doğrudan yatırım yapan yabancı ülke vatandaşlarını, yurt dışında ikamet eden Türk vatandaşlarını ve yabancı kanunlara göre kurulmuş tüzel kişiler ile uluslararası kuruluşları ifade eder.

Doğrudan yabancı yatırım kavramı ise sadece nakit sermaye ile sınırlı tutulmamıştır. Yurt dışından getirilen;

• Nakit sermaye,
• Şirket menkul kıymetleri (hisse senetleri hariç),
• Makine ve teçhizat,
• Fikri ve sınai mülkiyet hakları (marka, patent, endüstriyel tasarımlar vb.) yatırım olarak kabul edilir.

Ayrıca, mevcut bir şirkete ortaklık yoluyla yapılan yatırımlarda, yatırımın "doğrudan yabancı yatırım" statüsü kazanabilmesi için %10 ortaklık payı veya aynı oranda oy hakkı elde edilmesi kriteri getirilmiştir. Bu oran, yatırımcının işletme üzerinde stratejik bir kontrol ve uzun vadeli bir ilgi kurduğunun göstergesi olarak kabul edilir.

Yabancı Yatırımcılara Sağlanan Temel Güvenceler:

1. Kamulaştırma ve Devletleştirme Güvencesi: Doğrudan yabancı yatırımlar, kamu yararı gerektirmedikçe ve karşılıkları (tazminatları) gerçek değerleri üzerinden ödenmedikçe kamulaştırılamaz veya devletleştirilemez.
2. Kâr ve Sermaye Transferi Özgürlüğü: Yabancı yatırımcıların Türkiye’deki faaliyetlerinden elde ettikleri net kâr, temettü, satış bedeli, tasfiye bedeli, lisans veya yönetim ücreti gibi meblağlar yurt dışına serbestçe transfer edilebilir. Bu hak, 4875 Sayılı Kanun m.3 kapsamında mutlak bir güvence altındadır.
3. Taşınmaz Edinimi: Yabancı yatırımcıların Türkiye’de kurdukları veya iştirak ettikleri tüzel kişiliğe sahip şirketlerin, faaliyetlerini yürütmek amacıyla taşınmaz mülkiyeti veya sınırlı ayni hak edinmeleri serbesttir.
4. Uyuşmazlıkların Çözümü: Yatırım sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklarda, taraflar yetkili yerel mahkemelerin yanı sıra milli veya milletlerarası tahkim yollarına başvurma özgürlüğüne sahiptir. Bu durum, yabancı yatırımcının hukuki süreçlerde kendini güvende hissetmesini sağlar.

Türkiye'nin sunduğu bu güçlü hukuki altyapı, yabancı yatırımcıyı sadece bir "sermaye sahibi" olarak değil, ekonomik ekosistemin asli bir parçası olarak konumlandırmaktadır. 4875 Sayılı Kanun ile sağlanan bu haklar, Türkiye’nin uluslararası arenada yatırım yapılabilir profilini güçlendiren en temel yasal dayanaklardır.

Şirket Türleri ve Kuruluş Gereklilikleri

Türkiye’de yatırım yapmayı planlayan yabancı girişimciler için en kritik aşamalardan biri, ticari faaliyetlerin hukuki zeminini oluşturacak şirket türünün seçilmesidir. 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu (TTK), yabancı yatırımcılara yerli yatırımcılarla tamamen aynı hakları tanıyarak geniş bir yelpazede şirket kurma imkânı sunar. Türkiye’de yabancı sermayeli olarak en sık kurulan yapılar Limited Şirket (LŞ) ve Anonim Şirket (AŞ) olsa da; kolektif, komandit şirketler veya irtibat büroları gibi alternatifler de mevcuttur. Ancak kurumsal yönetim kolaylığı ve sorumluluk sınırları nedeniyle sermaye şirketleri her zaman ön plandadır.

Sermaye Şartları

Şirket kuruluşunda sermaye miktarı, hem şirketin kredibilitesi hem de yasal gerekliliklerin yerine getirilmesi açısından temel belirleyicidir. Türkiye’de 2024 yılı itibarıyla güncellenen düzenlemelerle birlikte asgari sermaye tutarlarında önemli değişikliklere gidilmiştir.

• Limited Şirketler İçin Sermaye Alt Sınırı: Bir veya daha fazla gerçek veya tüzel kişi tarafından kurulabilen Limited Şirketler için belirlenen güncel asgari sermaye tutarı 50.000 TL’dir. Bu tutar, şirketin tescilinden sonraki 24 ay içerisinde ödenebilir. Limited şirketlerde, anonim şirketlerin aksine kuruluş aşamasında sermayenin belirli bir kısmının bankada bloke edilmesi zorunluluğu (özel durumlar hariç) bulunmamaktadır.
• Anonim Şirketler İçin Sermaye Alt Sınırı: Daha büyük ölçekli yatırımlar ve halka açılma potansiyeli olan girişimler için tercih edilen Anonim Şirket kuruluşu için gereken asgari sermaye tutarı 250.000 TL olarak belirlenmiştir. Kayıtlı sermaye sistemini kabul eden halka açık olmayan anonim şirketlerde ise bu alt sınır 500.000 TL’ye kadar çıkabilmektedir.
• Sermaye Bloke Şartı: Anonim şirketlerin kuruluş sürecinde, nakdi olarak taahhüt edilen sermayenin en az %25’inin tescil öncesinde bir banka hesabına yatırılması ve bu tutarın bloke edilmesi yasal bir zorunluluktur. Kalan %75’lik kısım ise şirketin tescilini izleyen 24 ay içerisinde ödenmelidir.
• Rekabet Kurumu Payı: Şirket türü ne olursa olsun, kuruluş aşamasında toplam sermaye üzerinden %0,04 oranında Rekabet Kurumu Payı ödenmesi zorunludur. Bu ödeme genellikle ticaret sicili işlemleri sırasında MERSİS üzerinden entegre şekilde gerçekleştirilir.

Yabancı yatırımcılar için sermaye taahhüdü sadece nakit olarak değil; fikri mülkiyet hakları, makineler veya gayrimenkuller gibi ayni sermaye unsurlarıyla da yerine getirilebilir. Ancak ayni sermaye unsurlarının değer tespiti için Türk mahkemelerince atanan bilirkişiler tarafından değerleme yapılması gerektiğini unutmamak gerekir.

Kuruluş Belgeleri ve Süreçler

Türkiye’de şirket kuruluş süreci, dijitalleşen kamu altyapısı sayesinde oldukça hızlı ve şeffaf bir şekilde ilerlemektedir. Sürecin ana merkezi, tüm ticaret sicili işlemlerinin dijital ortamda başlatıldığı MERSİS (Merkezi Sicil Kayıt Sistemi) platformudur.

1. MERSİS Başvurusu ve Ana Sözleşme Hazırlığı: İlk adım, MERSİS üzerinden şirketin ana sözleşmesinin hazırlanmasıdır. Bu sözleşmede şirketin unvanı, merkezi, amaç ve konusu, sermaye yapısı ve yönetim organları detaylandırılır. Yabancı ortakların pasaport bilgileri ve adresleri sisteme tanımlanır.

2. Potansiyel Vergi Numarası Alınması: Türkiye’de ikamet etmeyen yabancı gerçek kişi ortaklar veya yabancı tüzel kişi ortaklar için henüz tescil aşamasına geçmeden önce bir potansiyel vergi numarası alınmalıdır. Bu numara, banka hesabı açılması ve sermaye blokesi işlemleri için elzemdir.

3. Belgelerin Hazırlanması ve Noter Onayları: Yabancı yatırımcıların yurt dışından temin edeceği belgelerin (faaliyet belgesi, imza sirküleri, pasaport sureti vb.) Türkiye’deki işlemler için geçerli olabilmesi için şu şartları taşıması gerekir:

• İlgili ülkedeki Türk Konsolosluğu tarafından onaylanmış olması veya Apostil şerhi taşıması.
• Bu belgelerin Türkiye’de yeminli tercümanlar tarafından Türkçeye çevrilip noter huzurunda onaylatılması.

4. Ticaret Siciline Tescil ve İlan: Gerekli tüm belgeler toplandıktan ve anonim şirketler için %25 sermaye blokesi tamamlandıktan sonra, ilgili Ticaret Sicili Müdürlüğü’ne başvuru yapılır. Sicil müdürlüğü belgeleri inceledikten sonra tescil işlemini gerçekleştirir. Tescil ile birlikte şirket tüzel kişilik kazanır ve kuruluş ilanı Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayımlanır.

5. İmza Sirküleri ve Yasal Defterlerin Tasdiki: Tescil sonrası şirketi temsil edecek müdürlerin veya yönetim kurulu üyelerinin imza sirküleri noter huzurunda hazırlanır. Aynı gün, şirketin tutmakla yükümlü olduğu yasal defterlerin açılış tasdikleri de sicil müdürlüğü veya noter tarafından yapılır.

6. Vergi Dairesi Kaydı ve Belediye İşlemleri: Ticaret sicili, tescil bilgilerini otomatik olarak ilgili Vergi Dairesi’ne bildirir. Vergi dairesinden gelen memurların yapacağı yoklama sonrası vergi levhası oluşturulur. Son olarak, iş yerinin faaliyet göstereceği bölgedeki belediyeden iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alınarak süreç tamamlanır.

Yabancı yatırımcılar için bu süreçlerin bir avukat veya profesyonel bir danışman aracılığıyla vekaleten yürütülmesi, bürokratik hataların önüne geçilmesi ve zaman kaybının önlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Özellikle çok ortaklı yapılarda veya stratejik sektörlerde kurulacak şirketlerde ana sözleşmenin titizlikle hazırlanması, gelecekteki operasyonel süreçlerin sağlıklı işlemesini sağlar.

Yatırım Teşvik Sistemi ve Vergi Avantajları

Türkiye’de yatırım yapmayı planlayan yabancı girişimciler için sunulan en büyük motivasyon kaynaklarından biri, son derece kapsamlı ve esnek yapıdaki yatırım teşvik sistemidir. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından yürütülen bu sistem, yatırımların katma değerini artırmayı, teknoloji transferini hızlandırmayı ve bölgesel gelişmişlik farklarını azaltmayı hedefler. Yatırımcıların bu avantajlardan yararlanabilmesi için temel şart, ilgili yatırım için bir Yatırım Teşvik Belgesi (YTB) almaktır. Bu belge, yatırımın başlangıcından işletme aşamasına kadar geçen süreçte maliyetleri minimize eden bir kalkan görevi görür.

Teşvik Kategorileri

Türkiye’deki teşvik sistemi; yatırımın büyüklüğü, yapılacağı bölge ve sektörel niteliğine göre dört ana kategoriye ayrılmaktadır. Her kategori, yatırımcıya farklı düzeylerde mali avantajlar sunar:

• Genel Yatırım Teşvik Uygulamaları: Yatırımın kapasitesi ve asgari sabit yatırım tutarı gibi temel şartları sağlayan projeler için geçerlidir. Bu kapsamdaki en önemli avantajlar, yerli makine ve teçhizat alımlarında sağlanan KDV İstisnası ile yurt dışından ithal edilecek ekipmanlar için sunulan Gümrük Vergisi Muafiyetidir. Bu destekler, yatırımın başlangıç maliyetini doğrudan düşürerek nakit akışını rahatlatır.
• Bölgesel Yatırım Teşvik Uygulamaları: Türkiye, illerin gelişmişlik düzeyine göre 6 farklı bölgeye ayrılmıştır. 1. bölge en gelişmiş, 6. bölge ise en az gelişmiş illeri kapsar. Yatırım 6. bölgeye yaklaştıkça, sağlanan vergi indirimi oranları ve sigorta primi destek süreleri artmaktadır.
• Öncelikli Yatırım Teşvik Uygulamaları: Belirli teknoloji alanları, madencilik, eğitim veya ilaç sanayi gibi Türkiye ekonomisi için kritik öneme sahip sektörler, yatırımın yapıldığı bölgeye bakılmaksızın genellikle 5. bölge desteklerinden yararlandırılır.
• Stratejik Yatırım Teşvik Uygulamaları: Cari açığı azaltmaya yönelik, ithalat bağımlılığı yüksek ürünlerin üretimine odaklanan büyük ölçekli yatırımları kapsar. Bu kategori, en yüksek teşvik oranlarının uygulandığı alandır.

Yatırımcılar için en somut avantajlardan biri olan vergi yükümlülükleri konusunda Türkiye, rekabetçi bir yapı sunar. Mevcut düzenlemelere göre genel kurumlar vergisi oranı %25 olarak uygulanmaktadır. Ancak Yatırım Teşvik Belgesi sahibi olan firmalar, "İndirimli Kurumlar Vergisi" uygulaması sayesinde bu oranı yatırım döneminde ve işletme döneminde çok daha düşük seviyelere çekebilmektedir. Yatırıma katkı payı oranı üzerinden hesaplanan bu indirim, şirketin ödeyeceği verginin büyük bir kısmının yatırıma harcanan tutardan mahsup edilmesini sağlar.

Bölgesel ve Sektörel Destekler

Yatırımın lokasyonu ve faaliyet alanı, alınacak desteğin derinliğini belirleyen en temel unsurlardır. Bölgesel destekler kapsamında sunulan Sigorta Primi İşveren Hissesi Desteği, özellikle emek yoğun sektörlerde işçilik maliyetlerini %10 ila %20 oranında aşağı çekebilmektedir. Ayrıca, yatırımın finansmanı için kullanılan kredilerde faiz veya kâr payı desteği sunularak, finansman yükü devlet tarafından hafifletilmektedir.

Sektörel bazda ise Türkiye’nin sunduğu özel alanlar dikkat çekicidir:

• Serbest Bölgeler: İhracat odaklı üretim yapan yabancı yatırımcılar için kurumlar vergisi, KDV ve gümrük vergisi muafiyetinin yanı sıra personel ücretleri üzerinden gelir vergisi stopaj avantajı sunar.
• Teknoloji Geliştirme Bölgeleri (Teknoparklar): Yazılım, AR-GE ve inovasyon odaklı faaliyetlerde elde edilen kazançlar belirli bir süre boyunca kurumlar vergisinden tamamen muaf tutulabilmektedir.
• Organize Sanayi Bölgeleri (OSB): Bu bölgelerde yapılan yatırımlarda emlak vergisi muafiyeti, düşük enerji maliyetleri ve belediye vergilerinde indirimler gibi ek avantajlar mevcuttur.

Yabancı yatırımcıların en çok dikkat ettiği hususlardan biri de kazancın kendi ülkesine transferi ve bu süreçteki vergilendirmedir. Türkiye, bu konuda uluslararası standartlarda bir hukuki koruma sağlar. Türkiye'nin bugün itibarıyla 85'ten fazla ülke ile imzaladığı Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşmaları (ÇVÖA), yatırımcının aynı kazanç üzerinden hem Türkiye’de hem de kendi ülkesinde vergi ödemesinin önüne geçer.

Bu anlaşmalar kapsamında, yurt dışına transfer edilecek temettü (kâr payı) ödemeleri üzerindeki stopaj oranlarında ciddi indirimler sağlanmaktadır. Normal şartlarda daha yüksek olan temettü stopaj oranları, ÇVÖA hükümleri uyarınca ülkeler bazında %0, %5 ve %10 gibi oldukça düşük seviyelere indirilebilmektedir. Bu durum, yabancı yatırımcının Türkiye’de elde ettiği kârın net miktarını artırarak yatırımın geri dönüş süresini (ROI) kısaltmaktadır.

Sonuç olarak Türkiye; sunduğu KDV istisnası, gümrük muafiyeti, indirimli kurumlar vergisi ve geniş uluslararası vergi anlaşmaları ağıyla, yabancı sermaye için sadece bir pazar değil, aynı zamanda yüksek kârlılığa sahip bir operasyon merkezi olma niteliği taşımaktadır. Doğru planlanmış bir teşvik stratejisi, yatırımın başarısında belirleyici rol oynamaktadır.

Çalışma İzinleri ve Özel Statüler

Türkiye’de yatırım yapan yabancı gerçek kişilerin ve yabancı sermayeli şirketlerin istihdam edeceği personellerin hukuki durumu, yatırımın sürdürülebilirliği açısından kritik bir öneme sahiptir. Şirket kuruluşu ve vergi avantajları kadar, bu işletmelerin yönetiminde ve operasyonel süreçlerinde görev alacak yabancıların yasal statüleri de belirli mevzuat çerçevesinde düzenlenmiştir. Türkiye, nitelikli iş gücünü ve büyük ölçekli yatırımcıları ülkeye çekmek amacıyla çalışma izni süreçlerini modernize ederek bürokratik yükü azaltan bir yapı benimsemiştir.

Uluslararası İşgücü Mevzuatı

Türkiye’de yabancıların çalışma esasları, 13 Ağustos 2016 tarihinde yürürlüğe giren 6735 Sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu ile yeni bir boyuta taşınmıştır. Bu kanun, yabancıların çalışma izinlerine dair temel mevzuat olup, daha önce 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu’nda atıfta bulunulan 4817 Sayılı Kanun’un yerini almıştır. 6735 Sayılı Kanun, Türkiye’nin uluslararası işgücü politikasını belirlerken; eğitim düzeyi, mesleki deneyim, yatırımın ülke ekonomisine katkısı ve istihdam üzerindeki etkileri gibi kriterleri esas almaktadır.

Yabancı yatırımcılar için en önemli ayrım, şirket ortağı olmak ile şirkette fiilen çalışmak arasındaki farktır. Bir sermaye şirketine ortak olmak, tek başına Türkiye’de çalışma izni alma zorunluluğu doğurmaz. Ancak yabancı ortağın şirket bünyesinde yönetici sıfatıyla görev yapması veya fiilen çalışması durumunda çalışma izni alınması yasal bir zorunluluktur. Bu noktada, 6735 Sayılı Kanun kapsamında düzenlenen çalışma izinleri; süreli, süresiz ve bağımsız çalışma izni olarak kategorize edilir.

Özellikle şahıs şirketi kurmak isteyen yabancı gerçek kişiler için mevzuat daha sıkı şartlar öngörmektedir. Yabancıların kendi ad ve hesaplarına bağımsız çalışabilmeleri için Türkiye’de en az 5 yıl kesintisiz ikamet etme şartı aranmaktadır. Bu süre sonunda, profesyonel birikimlerini ve sermayelerini Türkiye pazarında bağımsız bir işletme çatısı altında değerlendirme hakkına sahip olurlar. Ayrıca, ticari faaliyette bulunmamak kaydıyla, sadece pazar araştırması yapmak ve tanıtım faaliyetlerini yürütmek isteyen yabancı şirketler için İrtibat Büroları seçeneği sunulmaktadır. İrtibat büroları, Hazine Müsteşarlığı (günümüzde Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ilgili birimleri) izniyle açılmakta olup, bu bürolarda görev yapacak yabancı personel için de özel izin süreçleri işletilmektedir.

Nitelikli Yatırımcı Programları

Türkiye, küresel rekabette öne çıkmak adına yüksek nitelikli yatırımcılar ve bilim insanları için "özel statüler" geliştirmiştir. Bu programların başında, dünya genelindeki "Green Card" veya "Blue Card" uygulamalarına benzer bir model olan Turkuaz Kart gelmektedir. Turkuaz Kart, Türkiye’ye ekonomik, bilimsel, teknolojik veya sanatsal açıdan önemli katkı sağlayan veya sağlama potansiyeli olan yabancılara verilen özel bir belgedir.

Turkuaz Kart sahibi olan yabancı yatırımcılar, Türkiye’de süresiz çalışma hakkı elde ederler. Bu kartın sağladığı en büyük avantajlardan biri, kart sahibinin eş ve çocuklarına da ikamet hakkı tanıması ve belirli bir geçiş süresinin ardından Türk vatandaşlığına başvuru imkanı sunmasıdır. Nitelikli yatırımcılar için puanlama sistemine dayalı olarak verilen bu kart, yatırımın büyüklüğü, istihdam kapasitesi ve teknolojik yenilikçilik gibi kriterler üzerinden değerlendirilir.

Ayrıca, stratejik yatırımlar kapsamında Türkiye’ye gelen yabancı kilit personel için çalışma izni değerlendirme kriterlerinde istisnalar uygulanabilmektedir. Normal şartlarda bir yabancı çalışan için beş Türk vatandaşı istihdam etme zorunluluğu gibi kriterler, doğrudan yabancı yatırımlar kapsamında "özellik arz eden doğrudan yabancı yatırımlar" statüsündeki şirketler için esnetilebilmektedir. Bu durum, yabancı yatırımcının kendi yönetim kadrosunu ve uzman personelini Türkiye’ye getirmesini kolaylaştırarak operasyonel verimliliği artırmaktadır.

Özetle; Türkiye, 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu ile temelini attığı yatırım dostu ekosistemi, 6735 Sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu ve Turkuaz Kart gibi modern uygulamalarla desteklemektedir. Şirket kuruluşundan vergi teşviklerine, mülkiyet haklarından çalışma izinlerine kadar her aşamada "milli muamele" ilkesiyle hareket eden Türkiye, yabancı yatırımcılar için sadece bir pazar değil, aynı zamanda güvenli bir üretim ve yönetim merkezi olma vizyonunu korumaktadır. Yatırım süreçlerinin her bir halkasında hukuki ve mali danışmanlık almak, bu geniş imkanlardan en üst düzeyde yararlanmak ve olası bürokratik riskleri minimize etmek adına stratejik bir öneme sahiptir. Türkiye'nin sunduğu bu dinamik yapı, doğru planlama ile birleştiğinde uluslararası sermaye için sürdürülebilir bir büyüme vaat etmektedir.