Varlık Barışı 2026: Kimler Yararlanabilir, Vergi Oranı Nedir, İnceleme Güvencesinin Sınırları

Varlık Barışı 2026: Kimler Yararlanabilir, Vergi Oranı Nedir, İnceleme Güvencesinin Sınırları

2026 varlık barışı, yurt dışındaki veya Türkiye’de kayıt dışında bulunan belirli varlıkların 31 Temmuz 2027’ye kadar bildirilmesine imkân veren geçici bir düzenlemedir. Bu metinde kimlerin yararlanabileceği, hangi varlıkların kapsama girdiği ve taşınmazın neden doğrudan bildirilemeyeceği gösterilir. Peşin verginin dönemine göre yüzde 5 veya yüzde 5,5 olduğu, taahhütle oranın hangi şartlarda indiği, bildirimin ve Türkiye’ye getirmenin süreleri açıklanır. Ayrıca vergi incelemesi ve tarhiyat yapılmaması güvencesinin yalnız varlıkla bağlantılı tutarı kapsadığı, inceleme başladıktan veya takdire sevkten sonra neden sınırlandığı ele alınır.

Yararlanabilecek Kişiler ve Kapsamdaki Varlıklar

Yurt dışındaki para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarını gerçek ve tüzel kişiler bildirebilir. Türkiye’de kayıt dışı tutulan aynı tür varlıklar için gelir veya kurumlar vergisi mükellefleri ile şartlarını taşıyan mükellefiyeti olmayanlar bildirim yapabilir.

Düzenlemenin dayanağı, 21 Mayıs 2026 kabul tarihli 7582 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununa eklenen geçici 19. maddedir (7582 sayılı Kanun m. 10). Kanun, 4 Haziran 2026 tarihli ve 33270 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmıştır. Geçici 19. madde, 7582 sayılı Kanun’un 14/ç maddesi uyarınca yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanun metni düzenlemeyi varlık barışı diye adlandırmaz. Amaç, "vergiye gönüllü uyumu artırmak"tır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/1).

Bildirimin şekli, değerleme, taahhüt ve kayıt esaslarını Bazı Varlıkların Ekonomiye Kazandırılması Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 1) belirler. Tebliğ, 4 Temmuz 2026 tarihli ve 33300 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmış ve aynı gün yürürlüğe girmiştir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 14). Aynı tarihli Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 333), 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 20/D maddesindeki yurt dışı kazanç ve irat istisnasının uygulamasını düzenler.

Yurt Dışı Varlık Bildirimi

Yurt dışı varlık bildiriminde vatandaşlık veya mükellefiyet şartı aranmaz (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/1). Kanun yabancıları kapsam dışı bırakmaz. Dar mükellefler için özel bir hüküm yoktur. Mükellefiyeti olmayanlar da yurt dışı varlığı bildirimden itibaren iki ay içinde Türkiye’ye getirmek şartıyla yararlanır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/5).

Ortağı veya kanuni temsilcisi olunan yurt dışı şirketin tasarruf ettiği varlıklar, gerçek kişi adına bildirilebilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 8/2). Bildirimi vekil veya kanuni temsilci de yapabilir. Yetki denetlenir.

Türkiye’de yerleşmiş sayılan gerçek kişinin yurt dışı kazanç ve iratları, yerleşmeden önceki son üç takvim yılında Türkiye’de ikametgâhı ve vergi mükellefiyeti bulunmaması şartıyla yirmi yıl gelir vergisinden müstesnadır (193 sayılı Kanun mükerrer m. 20/D). Daha önceki gayrimenkul sermaye iradı, menkul sermaye iradı veya değer artışı kazancı mükellefiyeti bu şarta engel olmaz. Bu gelirler için beyanname verilmez ve başka bir beyannameye dâhil edilmez.

Gider ve maliyetler vergiye tabi kazançta dikkate alınmaz. Yurt dışında ödenen vergiler mahsup edilemez. Şartların sonradan ortadan kalkması hâlinde tahakkuk ettirilmeyen vergiler ziyaa uğramış sayılır. İstisna, banka veya aracı kuruma yapılacak bildirime bağlanmaz. 193 sayılı Kanun’da 2026’ya özgü ayrı bir varlık barışı yoktur.

Yurt İçi Kayıt Dışı Varlıklar

Gelir veya kurumlar vergisi mükellefi, Türkiye’de bulunup kanuni defterde yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarını bildirir (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/3). Mükellefiyeti olmayan kişi, yurt içi varlığı bildirim tarihi itibarıyla banka veya aracı kuruma yatırıp tevsik ederek yararlanır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/5).

Defter tutma zorunluluğu olmayanlar, hâlihazırda banka veya aracı kurumda bulunmayan yurt içi varlıklarını bildirebilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 6/2). Gelir vergisi mükellefi de, aynı durumda olan varlığını mükellefiyetiyle ilişkilendirmeden bildirmek isterse bu hükümden yararlanır.

Şahıs şirketi veya adi ortaklık adına bildirim yapılabilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 6/3). Ortaklık katma değer vergisi, ortaklar ise gelir veya kurumlar vergisi yönünden inceleme ve tarhiyat yapılmaması imkânından yararlanabilir. Aidiyetin ispatı aranır.

4 Haziran 2026’da ortak, kanuni temsilci veya vekil adına görünen şirket varlıkları şirket adına bildirilebilir. Bu tarihten önce vekâlet veya temsil sözleşmesiyle değerlendirmeye yetkili olunan şirket varlıkları da şirket adına bildirilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 8/1). 4 Haziran 2026’da kanuni temsilci adına görünen menkul kıymet, şirkete aidiyeti ispatlanırsa şirket adına bildirime konu olur.

Taşınmaz ve Kapsam Dışı Kıymetler

Bildirilebilecek kıymetler para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarıdır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/1 ve geçici m. 19/3). Pay senedi, tahvil, bono, eurobond, yatırım fonu katılma payı ile vadeli işlem ve opsiyon sözleşmeleri bu araçlar arasında yer alır. Para, altın ve döviz bankaya bildirilir. Aracı kurum yalnız menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarında kullanılabilir.

Taşınmaz, makine, taşıt, ticari mal ve alacak doğrudan bildirilemez. Yurt dışındaki taşınmaz veya kapsama girmeyen başka bir varlık, 31 Temmuz 2027’ye kadar para, döviz ya da kapsamdaki bir varlığa dönüştürülürse, dönüşen varlık şartlarıyla getirilebilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 5/4). Yurt dışındaki taşınmazını bu tarihe kadar satan kişi, bedel para veya döviz olarak oluşmuşsa bildirime bu para veya dövizi konu eder.

Bildirim Süreci ve Türkiye’ye Getirme Süreleri

Bildirim süresi 4 Haziran 2026’da başlar ve 31 Temmuz 2027 gününü de kapsar. Bildirim, vergi dairesine değil, iki nüsha EK-1 formuyla bankaya yapılır. 5520 sayılı Kanunun geçici 19. maddesinin on birinci fıkrası, Cumhurbaşkanına bu süreyi bitiminden itibaren her defasında altı ayı geçmeyen dilimlerle toplam bir yıla kadar uzatma yetkisi verir (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/11).

Banka veya Aracı Kuruma Ek-1 Bildirimi

Menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarında EK-1, aracı kuruma da verilebilir. Banka ve aracı kurum, varlığın kaynağına ilişkin belge istemez (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 4/3).

Yurt dışı varlıklarda her ay ayrı vergilendirme dönemi sayılır. Bildirim sahibi, 31 Temmuz 2027’ye kadar birden fazla EK-1 verebilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 3/4). Bir ayda verilen form, başka ayın bildiriminin düzeltmesi sayılmaz.

Aynı aydaki hatalı tutar, ilk bildirimin düzeltilmesiyle giderilir. Azaltma ve artırma bu ay içinde düzeltme hükmündedir. Tutar azalırsa, fazla alınan peşin vergi iade edilebilir.

Varlık Türkiye’ye getirildikten veya hesaba yatırıldıktan sonra düzeltme yapılamaz ve iade edilmez. İlk bildirimi izleyen aylarda tutarın azaltılması iki aylık süreyi aşamaz. Artış, önceki bildirimle ilişkilendirilmeyen ve yalnız ilave tutarı kapsayan yeni bir bildirimle yapılır.

Süre bittikten sonra yapılan düzeltme dikkate alınmaz (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/10). Düzeltmede ilk bildirim tarihindeki değer esas alınır. Bildirim gününden sonraki kur veya fiyat hareketi, düzeltilecek tutarı yeniden değerlemez.

İki Aylık Getirme ve Gümrük Tevsiki

Yurt dışı varlık, bildirimden itibaren iki ay içinde Türkiye’de adına açılan hesaba aktarılır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/2; Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 5/1). Türkiye’de hâlihazırda bulunan hesaba transfer de kabul edilir. Parayı gönderen ile bildirim sahibi farklı kişiler olabilir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 5/1 ve m. 5/3).

Fiziken getirilen varlıkta gümrük işlemleri iki ay içinde tamamlanır. Süre aşılırsa sonraki yatırma, iki aylık şartı karşılamaz. Süre içinde biten gümrükten sonra kıymet, izleyen ilk iş günü sonuna kadar bankaya veya aracı kuruma yatırılır ve gümrük beyannamesiyle belgelenir (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 5/2 ve m. 5/6). Gümrük İdaresi bu beyanları, izleyen ayın sonuna kadar Gelir İdaresi Başkanlığına bildirir.

İki ay içinde getirme, aktarma veya yatırma olmazsa inceleme ve tarhiyat yapılmaması uygulanmaz. Banka veya aracı kurum durumu vergi dairesine bildirir.

Yurt içi kayıt dışı varlık, bildirim tarihi itibarıyla banka veya aracı kuruma yatırılarak tevsik edilir (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/3 ve geçici m. 19/5). Yatırma günü ile bildirim günü aynıdır. Bu işlem için vergi dairesine ayrıca beyanname verilmez.

Defter Kaydı ve Özel Fon

Kanuni deftere kayıt, Vergi Usul Kanunu uyarınca defter tutanlar için vardır. Kayıt, varlığın Türkiye’ye ulaştığı güne değil, bildirim tarihine göre yapılır. Mükellefiyeti olmayanda defter ve özel fon şartı aranmaz. Şirket adına bildirilen varlık, şirketin kanuni defterine işlenir.

Bilanço esasında pasifte özel fon hesabı açılır. Fon, sermayenin cüz’ü sayılır. Bildirimden itibaren iki yıl geçmedikçe işletmeden çekilemez ve sermayeye ilave dışında kullanılamaz. Tasfiye, kanuni devir ve bölünmede bu tutar vergilendirilmez. Bildirilen varlık da iki yıl dolmadan işletmeden çekilemez.

Serbest meslek kazanç defteri veya işletme hesabı esasında kıymet ayrıca gösterilir. Tutar, dönem kazancına girmeden işletmeye alınır. İki yıl sonunda fon, vergiye tabi kazanca ve kurumlarda dağıtılabilir kazanca katılmadan çekilebilir. Bu çekim, daha uzun süreli yatırım taahhüdünü sona erdirmez.

Vergiye esas değer, bildirim günündeki Türk lirası karşılığıdır (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 9). Türk lirası itibari değerle alınır. Döviz, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının bildirim günündeki döviz alış kuruyla çevrilir. Altın, rayiç bedelle değerlenir.

Menkul kıymette önce borsa rayici uygulanır. Borsa rayici yoksa rayiç bedel, o da yoksa alış bedeli, o da yoksa itibari değer esas alınır. Yatırım fonu katılma payında kapanış fiyatı kullanılır. Rayiç bedel, bildirim tarihindeki gerçek alım-satım bedelidir. İki aylık aktarma, bu değerleme gününü değiştirmez.

Vergi Oranı ve Taahhütle Uygulanan İndirim

Vergi, bildirim anında peşin alınır. Taahhüt verilmezse oran, 4 Haziran 2026 ile 31 Aralık 2026 arasındaki bildirimlerde yüzde 5, 1 Ocak 2027 ile 31 Temmuz 2027 arasındaki bildirimlerde yüzde 5,5’tir (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/6). Tutma taahhüdünde 31 Aralık 2026’ya kadar yüzde 4 ile yüzde 0, sonraki bildirim döneminde yüzde 4,5 ile yüzde 0,5 arasındaki oranlar uygulanır.

Taahhütsüz Peşin Vergi

Banka veya aracı kurum, taahhüt bulunmayan bildirimde vergiyi sorumlu sıfatıyla tahsil eder. Kurum, tutarı bildirimi izleyen ayın 15’i akşamına kadar EK-3 beyannamesiyle bağlı vergi dairesine beyan eder ve öder. Vergi, bildirim günündeki Türk lirası karşılığı üzerinden hesaplanır. 1.000.000 ABD doları tutarındaki varlığın 2026 taahhütsüz vergisi 50.000 ABD dolarıdır.

Ek-2 ile İndirimli Oranlar

İndirimli oran, bildirim sırasında verilen EK-2 taahhütnamesine bağlıdır (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 4/6). Taahhüt, vadeli hesap, 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun kapsamındaki devlet iç borçlanma senetleri, kira sertifikaları veya girişim sermayesi yatırım fonları için verilir. İndirim, yalnız bu araçlara ilişkin taahhütte uygulanır. Taahhütnameden damga vergisi alınmaz. İndirimli tutar da bildirim anında peşin tahsil edilir ve EK-3 beyannamesine bu tutar yazılır.

31 Aralık 2026’ya kadar yapılan bildirimlerde süreye göre şu oranlar uygulanır:

  • En az bir yıllık taahhütte oran yüzde 4’tür.
  • En az iki yıllık taahhütte oran yüzde 3’tür.
  • En az üç yıllık taahhütte oran yüzde 2’dir.
  • En az dört yıllık taahhütte oran yüzde 1’dir.
  • En az beş yıllık taahhütte oran yüzde 0’dır.

Oran yüzde 0 olsa da varlık EK-3 beyannamesine girer. Beş yıllık taahhütte 1.000.000 ABD doları için 2026’da tahsil edilen vergi sıfırdır.

1 Ocak 2027 ile 31 Temmuz 2027 arasındaki bildirimlerde taahhüt oranlarına yarım puan eklenir. Beş yıllık taahhütte oran yüzde 0,5, dört yılda yüzde 1,5, üç yılda yüzde 2,5, iki yılda yüzde 3,5 ve bir yılda yüzde 4,5 olur. 1.000.000 ABD dolarında beş yıllık taahhüdün 2027 vergisi, yüzde 0,5 oranıyla 5.000 ABD dolarıdır.

Cumhurbaşkanı bildirim süresini uzatırsa, uzatılan dönemde yapılan bildirimlerde oranlar temel oranlara göre toplam bir puan artırımlı uygulanır.

Hangi dönemin oranının uygulanacağı, EK-2’nin verildiği bildirim gününe bağlıdır. 31 Aralık 2026’ya kadar verilen taahhütte bu tarihe kadar geçerli oranlar, 1 Ocak 2027 ile 31 Temmuz 2027 arasında verilen taahhütte yarım puan artırılmış oranlar uygulanır. Dönüşümün bildirimden sonraki döneme sarkması, bildirimin girdiği dönemdeki oranı değiştirmez.

İndirim, varlığın on gün içinde taahhüt edilen araca dönüştürülmesine bağlıdır (Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 4). Yurt dışı varlıkta süre, Türkiye’deki hesaba transferin veya yatırmanın yapıldığı günden işler. Yurt içi varlıkta süre, bildirim gününden işler. Taahhüt süresi, dönüşümün tamamlandığı fiili yatırım tarihinde başlar.

15 Eylül 2026’da bildirilen 10.000.000 TL, 31 Aralık 2026’ya kadar olan döneme girer. En az iki yıllık taahhütte oran yüzde 3, vergi 300.000 TL’dir. 5 Şubat 2027’de bildirilen 8.000.000 TL, yarım puanın eklendiği döneme girer. Bir yıllık taahhütte oran yüzde 4,5, vergi 360.000 TL’dir.

Alınmayan vergi, taahhüt nedeniyle bildirim sırasında tahsil edilmeyen kısımdır. On gün içinde dönüşüm yapılmazsa veya taahhüt süresi dolmadan bozulursa bu kısım gecikme faiziyle tahsil edilir. Vergi ziyaı cezası uygulanmaz. Taahhüde aykırılık, inceleme ve tarhiyat yapılmaması güvencesini de düşürür.

Verginin Gider ve Mahsup Yasağı

Ödenen vergi gider yazılamaz. Başka bir vergiden mahsup da edilemez (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/6 ve geçici m. 19/7; Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 11). Yasak, indirimli oranda ödenen vergi için de geçerlidir. Bildirilen varlığın elden çıkarılmasından doğan zarar, gider veya indirim konusu yapılamaz. Elde tutma ile elden çıkarmadan doğan kazanç ve irat, genel esaslara göre vergilendirilir.

İnceleme Güvencesinin Kapsamı ve Sınırları

Şartlarına uygun bildirilen tutar için vergi incelemesi ve tarhiyat yapılmaz. Koruma, mükellefin bütün vergi geçmişini değil, bildirilen varlıkla bağlantılı geçmiş dönem gelir veya kurumlar vergisi ile katma değer vergisi matrah farkını ve yalnız bu tutarı kapsar (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/8). Mükellef başka nedenle incelenebilir.

Bildirilen Tutarla Sınırlı Koruma

Fark, bildirilen varlıktan doğmuş ve bildirilen tutara eşit veya düşükse tarhiyat yapılmaz. Aşan kısımda yalnız aşan bölüm tarh edilir. Başka nedenden doğan fark mahsup edilmeden vergilendirilir. Hatalı amortisman, kanunen kabul edilmeyen gider, yanlış indirim veya hatalı istisna bu kapsama girmez.

Bazı Varlıkların Ekonomiye Kazandırılması Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 1) m. 12’deki Örnek 6’da şirket, defter dışı 10 milyon TL bildirir. 2024 dönemi incelemesinde 5 milyon TL kayıt dışı satış farkı bulunur. Farkın bildirilen varlıktan kaynaklandığı doğrulanırsa kurumlar vergisi ve katma değer vergisi tarh edilmez. Bildirim incelemeyi kendiliğinden kapatmaz. Tarhiyat yapılmaması, bağlantının kurulmasına ve tutarın karşılaştırılmasına bağlıdır.

193 sayılı Kanunun 7186 sayılı Kanunla eklenen geçici 90. maddesi ve 7256 sayılı Kanunla eklenen geçici 93. maddesi, bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağını düzenler. Bu maddelerde, başka sebeple bulunan matrah farkından beyan tutarının mahsubu yer almaz. Geçici 19. madde illiyet bağını ve tutarla sınırlı mahsubu metne almıştır (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/8).

Danıştay 3. Dairesinin E. 2023/5859, K. 2025/8 sayılı ve 20.01.2025 tarihli kararı:

Danıştay 3. Dairesinin 20.01.2025 tarihli kararında, ilgili hükümle mükellefler yönünden madde kapsamında bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmayacağı güvence altına alınmış olmakla birlikte, bu düzenlemenin mükelleflerin ticari faaliyetleri nedeniyle incelemeye alınmasına ve haklarında ticari faaliyetleri nedeniyle tarhiyat yapılmasına engel teşkil etmeyeceği kabul edilmiştir. Davacının, beyan edilen tutarın incelemeye konu dönemde ticari faaliyetinden elde edilen ve beyan edilmeyen gelire ilişkin olduğu iddiasını ispatlayacak mahiyette bilgi ve belge dosyada bulunmadığı görülmüştür.

Önceki güvence, ticari faaliyet incelemesine ve bu faaliyetten doğan kayıt dışı hasılat tarhiyatına engel değildir. Beyan edilen tutarın incelenen dönemdeki beyan dışı gelire ilişkin olduğu, somut bilgi ve belgeyle ispatlanmalıdır.

Aynı ilke, Danıştay 3. Dairesinin E. 2023/5528, K. 2025/4583 sayılı ve 17.11.2025 tarihli kararı ile E. 2023/6468, K. 2025/4877 sayılı ve 26.11.2025 tarihli kararında tekrarlanmıştır. Geçici 93. madde bakımından aynı sonuç, E. 2024/1319, K. 2025/2006 sayılı ve 21.04.2025 tarihli kararda uygulanmıştır. Bu kararlar geçici 19. maddeyi yorumlamaz. İspat tartışmasının dayanağı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesidir. İktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya normal ve mutad olmayan durumu iddia eden ispatla yükümlüdür.

Danıştay 9. Dairesinin E. 2022/724, K. 2023/4040 sayılı ve 26.10.2023 tarihli kararı:

Danıştay 9. Dairesinin 26.10.2023 tarihli kararında, e-ticaret hasılatının mükellefin kendi kayıtlarından sadır olduğu gerekçesiyle, anılan tutara ilişkin varlık bildiriminde bulunulmuş olmasının yürütülen vergi incelemesini sona erdireceğine veya tespit edilen matrah farkları üzerinden resen vergi tarhı yapılmasına engel teşkil edeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı kabul edilmiştir.

Hasılat mükellefin kendi kayıtlarından çıkıyorsa bildirim, yürütülen incelemeyi sona erdirmez. Tespit edilen matrah farkı üzerinden re’sen tarhiyatın önünde, bu bildirime dayanan bir engel yoktur.

İnceleme veya Takdire Sevkten Sonraki Bildirim

Vergi incelemesine başlanan veya takdir komisyonuna sevk edilen tarihten sonraki bildirim, o inceleme ya da komisyon kararıyla yapılacak tarhiyat bakımından sekizinci fıkradaki korumayı ve mahsubu uygulatmaz (5520 sayılı Kanun geçici m. 19/9; Genel Tebliğ (Seri No: 1) bölüm 11.4). İnceleme başlamadan veya takdire sevk edilmeden yapılan ve şartları bulunan bildirim korumadan yararlanır. İdarenin olaydan haberdar olması, inceleme başlamamış ve takdire sevk yoksa bildirimi engellemez.

İzaha davet, vergi incelemesi veya takdir komisyonuna sevk değildir. Yalnızca izaha davet yazısının alınması, süresinde yapılan bildirime engel olmaz. İzaha davetten sonra inceleme başlarsa bu tarihten sonraki bildirim, o incelemedeki matrah farkları için koruma sağlamaz.

Güvenceyi Düşüren Şart İhlalleri

  • Yurt dışı varlığın bildirimden itibaren iki ay içinde Türkiye’ye getirilmemesi, hesaba aktarılmaması veya yatırılmaması güvenceyi düşürür.
  • Verginin süresinde ödenmemesi güvenceyi düşürür.
  • Taahhüde aykırılık güvenceyi düşürür.

Alınmayan vergi gecikme faiziyle tahsil edilir. Vergi ziyaı cezası uygulanmaz. Defter tutanın varlığı kanuni deftere kaydetmemesi ve özel fon şartına aykırı davranması da güvenceyi düşürür.

Vergi affı, tahakkuk etmiş borç, ceza ve fer’ilerin silinmesi veya yapılandırılmasıdır. 7440 sayılı Kanunda bu sonuç, mevcut alacaktan feragate dayanır. Matrah artırımı, geçmiş matrahın kanuni oranda artırılıp ek vergi ödenmesi karşılığında dönemsel inceleme güvencesi verir. 7440 ve 7326 sayılı Kanunlardaki matrah artırımı geçmişe yöneliktir ve yeni bir varlık şartı aramaz. Matrah artırımı, geçici 19. maddedeki korumanın şartı değildir.

Bildirim günü, incelemenin başladığı tarihten ve takdir komisyonuna sevk tarihinden önce kalmalıdır. Farkın varlıktan doğduğu belgeyle gösterilemiyorsa mahsup yapılmaz.

Bu açıklama hukuki tavsiye niteliği taşımaz; somut olayın sonucu kanun metnine, tebliğe ve dosyadaki belgelere göre belirlenir.

Yazar Görseli
Müellif

Av. Ali Haydar GÜLEÇ

Güleç Hukuk Bürosu'nda 9 yıldır yöneticilik ve avukatlık yapmaktadır.